Title: Ik Mis Iedereen!
lelie - December 14, 2007 03:08 PM (GMT)
Lieve onwijs lieve allemaal!
Ik las in het topic van krassen al dat ann sophie ook ervaarde dat het zo stil en koud is op het forum. Wilde daar zelf ook even op terug komen.
Lieve allemaal HET IS ZO ALLEEN HIER!! Gaat het niet goed met jullie? :smhug:
Of is het forum even wat minder fijn? Geeft niet hoor dat jullie allemaal wat minder afwezig zijn maar ik mis jullie gewoon ontzettend en is moeilijk om het zo leeg en koud hier te zien.
En ik ben niet de enige die jullie mist!
Hoop snel te lezen hoe het met jullie gaat lieve meiden.
Lieve dikke zoen,
Lelie
Yojo - December 14, 2007 10:12 PM (GMT)
Ik ben er weer even en voel me eigenlijk niet zo fijn. Voel me heel onprettig en niet veilig in mijn eigen lichaam en dat is een heel raar gevoel ..
Maar ik mis jullie ook allemaal lieve meiden..! :wub:
lelie - December 17, 2007 06:42 PM (GMT)
Dat is een naar gevoel lieve Yoyo.
Hoe zit het nu met je behandeling, is het al ergens gestart, wordt je nog opgenomen meis?
(ik denk aan je lieverd :roos: )
Bedankt voor je reactie, Ik mis jou..
Min - December 18, 2007 11:14 PM (GMT)
Hey lieverds,
ik kom ook af en toe nog wel eens kijken hier, maar dat word ook steeds minder omdat het hier inderdaad erg stil is. Ook ben ik niet altijd sterk genoeg om eventuele berichten te lezen, bang dat het triggerend werkt.
Het gaat wel goed met me! Tenminste voor zover dat kan bij mij, haha. Ik probeer me staande te houden, dit gewicht vast te houden en deze stijgende/positieve lijn te blijven volgen. Het is eng, want na jaren aan de zijlijn te hebben gestaan sta ik nu ineens weer midden in het leven en dat is erg overweldigend. Maar aan de andere kant geeft het me wel kracht en motivatie om vol te blijven houden, want ik heb nu echt veel te verliezen wanneer ik terug zou vallen. Regelmatig heb ik het nog moeilijk en het blijft een dagelijkse strijd, maar ik weet nu waar ik voor vecht. Op die moeilijke momenten denk ik terug aan de honger en de vreetbuien; aan de vermoeidheid, de wanhoop en de eenzaamheid die ik voelde. Van mijn eetstoornis werd ik niet bepaald gelukkig, het was gewoon een doodlopende weg. Ik mag het nu dan ook wel eens moeilijk hebben, maar dat is niks vergeleken bij hoe ik me toen voelde. Hoe verleidelijk het soms ook is, mijn eetstoornis is dus geen oplossing voor mijn problemen.
Toch kan ik nog steeds niet altijd even goed met mijn gevoelens en onzekerheid overweg. Mijn eetstoornis is dus weggevallen en ik moet mijn emoties op een andere en gezonde manier leren uiten. Ik dacht dat ik het zelf wel zou redden, maar daar zit het toch te diep voor. Ik heb dus weer hulp gezocht, omdat ik alles op alles wil zetten om te voorkomen dat ik weer terugval. Daarnaast lijkt het me ook zo fijn om op een normale manier met mijn gevoelens om te kunnen gaan! Morgen heb ik mijn 2e intake-gesprek en daarna gaan ze een behandelplan samen stellen. Het wordt waarschijnlijk ambulante therapie 1 keer per week (vaker kan ik ook niet door mijn werk) en niet gericht op mijn eetstoornis, maar op de achterliggende oorzaken. Ik heb hier zelf nadrukkelijk om gevraagd, omdat ik mijn eetstoornis onder controle heb en de kern van het probleem wil gaan aanpakken! Het is wel onder de voorwaarde dat ik gelijk blijf op dit gewicht, want dat is eigenlijk al te laag voor deze therapie. Nog een motivatie dus om goed te blijven eten!
En zo kan ik nog wel even door blijven schrijven, haha. Ik heb zoveel te vertellen, maar dan word het wel een heel lang berichtje. Ik denk vaak aan jullie, maak me soms ook zorgen als het zo stil blijft hier. Jullie zijn me echt dierbaar en hebben voor altijd een speciaal plekje in mijn hart. Ik blijf dus zo af en toe om het hoekje kijken hier, om te zien hoe het met jullie gaat.
Heel veel sterkte allemaal!
Veel liefs,
Mignon
:kh:
Yojo - December 22, 2007 09:10 PM (GMT)
Lieve lieve Mignon!
Ik ben zo blij wat van je te horen. Het was zeeeer lang geleden en ik maakte me best een beetje zorgen om je! Gelukkig gaat het beter met je en ik kan helemaal mee praten over het opeens weer midden in het leven staan. Eng is dat he? Die eerste stapjes? Ik ben inmiddels teruggevallen doordat het voor mij nog té overweldigend was. Leven was te eng; op een of andere rare manier, maar goed.
Ik ben blij dat het met jou zo goed gaat..!
Overhaast geen dingen want ik wil echt niet dat het slechter met jou gaat gaan alleen omdat je ons wilt steunen of wat dan ook.
Ik hoop dat je snel goede therapie vindt enzo
en dat je er echt mee geholpen zult worden!
Keep this going girl!
Liefs! :wub:
Herfst - January 5, 2008 05:08 PM (GMT)
ben ik ook weer eens.
het is inderdaad zo stil hier geworden! denk nog wel vaak aan jullie allemaal hier :)
de reden dat ik hier nog zo weinig kom is ook omdat het zo stil is, maar ook omdat ik gewoon niet zo goed weet dan wat ik hier moet, hoe ik mijn ding op moet schrijven, hoe ik dingen moet verwoorden en of ik ze sowieso wel wil verwoorden.
maar hou vol allemaal, ik denk aan jullie!
nog een gelukkig (en gezond!) 2008 trouwens nog :)
focussen - January 11, 2008 12:17 AM (GMT)
Lieve lieverds,Ik ga me alleen nog maar schuldiger voelen... kan er niks aan doen... ehe... gaat slecht met mij bedoel ik...maar ik wil en wens dat dit een warm steunend forum blijft en IS... jullie ook hoop ik???? Please....
Knuffel
Anja